حضرت علي (ع) يك شخصيت بزرگ جهاني است اين فارغ از ارادتي است كه شيعيانش به او دارند وگواه اين ادعا اظهاراتي است كه بزرگان اديان متعدد درباره اين امام بزرگ بيان داشته اند گوشه اي ازاين اظهارات را مي خوانيم جرج جرداق نويسنده وپژوهشگرمسيحي:آيا ازفرمانروايان خبرداري كه خود نان سيرنخورد، زيرا كه دركشور اوكساني يافت مي شوند كه باشكم سير نمي خوابيدند وجامه نرم نمي پوشيدند(زيرا درميان ملت كساني بودند كه لباس خشن ودرشت مي پوشيدندو درهمي را اندوخته خود نساخت وبه فرزندان وياران خود هم وصيت كرد كه غيراز اين راه وروش نپيمايد برادرخود را به خاطر يك دينار كه بدون حق ازبيت المال طلب مي كرد مورد بازخواست قرارداد وپيروان وفرمانداران خود رابه خاطر گرده نان كه به عنوان رشوه ازثروتمندي گرفته وخورده بودند تهديد كرد وبه محاكمه ودادگاه كشانيد.نزدحقيقت وتاريخ يكسان است اورابشناسي يانشناسي،تاريخ وحقيقت گواهي مي دهد كه او وجدان بيدار وقهار،شهيد نامي، پدر و بزرگ شهيدان، علي ابن ابيطالب(ع) صوت عدالت انساني وشخصيت جاودان شرق است. چه مي شد برتو اي دنيا اگر نيروهاي خود راجمع مي كردي و در هرزماني يك علي مي آوردي با عقلش وقلبش وبازبان وذوالفقارش. استادامين نخله يكي ديگراز دانشمندان مسيحي مي گويد: هرگاه كسي بخواهد بيماري روح وروان خودرا درمان كند بايد به گفتار امام علي(ع)درنهج البلاغه روي آورد وراه وروش زندگي را درپرتو اين كتاب ارزشمند بياموزد. محمدابن ادريس رئيس مذهب شافعي از مذاهب چهارگانه اهل تسنن مي گويد: هرگاه علي جايگاه وحقيقت خويش رابراي مردم آشكاركند هر آينه مردم دسته دسته در برابر اوبه سجده خواهند افتاد. ميخائيل نعيمه نويسنده صاحب نظر ومتفكر مسيحي عرب: هيچ مورخ ونويسنده اي به هراندازه كه ازنبوغ ورادمردي ممتاز برخوردار بوده باشد نمي تواند قيافه كاملي از انسان بزرگي مانند علي(ع) درمجموعه اي كه حتي داراي هزار صفحه ترسيم نمايند ودوراني پر از رويدادهاي بزرگ مانند دوران اوراتوضيح دهد.تفكرات وانديشه هاي آن مرد عرب وگفتار وكرداري ميان خود وپروردگارش انجام داده است كه نه گوشي شنيده ونه چشمي ديده است . عبدالفتاح عبدالمقصود نويسنده دانشمند مصري: پس ازمحمد(ص)كسي را نديدم كه شايسته باشدپس از اوقرارگيرد يا بتواند در رديفش بيايدجز پدرفرزندان پاك وبرگزيده پيغمبر،علي ابن ابيطالب(ع) ومن دراين سخن به طرفداري تشيع وارد نشدم بلكه اين رائي است كه حقائق تاريخ به آن گوياست. او برترين مردي است كه مادر روزگار تا پايان عمر خود چون اونزائيده واوست كه هرگاه هدايت طلبان به جستجوي اخيار وگفتارش برآيند از هرخبري براي آنان شعاعي مي درخشد.آري او مجسمه اي ازكمال است كه درقالب بشريت ريخته شده است. جبران خليل جبران نويسنده معروف مسيحي: علي ازجهان درگذشت درحالي كه شهيدعظمت خويش شددرحالي كه نماز ميان دولبش بودودلش ازشوق پروردگارش لبريز بود.عرب حقيقت مقام وقدرعلي را نشناخت تا ازميان همسايگان پارسي آنان مردمي به پا خواسته وبين گوهر وسنگ ريزه را فرق گذاشتند. بارون كارديفو دانشمند فرانسوي: علي مولود حوادث نبود بلكه حوادث را اوبه وجود آورده بود اعمال اومخلوق فكروعاطفه ومخيله خود اوست پهلواني بودكه درعين دليري دلسوزورقيق القلب وشهسواري بود كه هنگام رزم آرائي زاهد ازدنيا گذشته بودبه مال ومنصب دنيا اعتنائي نداشت ودرحقيقت جان خود رافدا نمود روحي بسيار عميق داشت كه ريشه او ناپيدا بود ودرهرجا خوف الهي آنرافرا گرفته بود. شيلي شميل از ييشتازان مكتب ماديگري: پيشواعلي ابن ابيطالب(ع)بزرگ بزرگان، يگانه نسخه اي است كه نه شرق ونه غرب درگذشته ونه درامروز صورتي مطابق اين نسخه نديده است. توماس كارلايل فيلسوف ونويسنده انگليسي: اما علي ماراجز اين نرسد كه اورادوست بداريم وبه اوعشق بورزيم چه اوجوان مردي بلند قدر وبزرگ نفس بودازسرچشمه وجدانش مهرنيكوئي سيل آسا سرازيرمي گشت ازدلش شعله هاي نيرومندي ودلاوري زبانه مي كشيد شجاعت تراز شيرژيان بود اما شجاعتي ممزوج بامهرباني، لطف، رافت ودل نرمي.

وصف قدرت پروردگار همه چيز برابر خدا خشوع‏ کننده است، و همه چيز با ياري او بر جاي مانده‏اند، خدا بي‏نيازکننده هر نيازمند، و عزتبخش هر خوار و ذليل، نيروي هر ناتوان، و پناهگاه هر مصيبت زده است، هر کس سخن گويد مي‏شنود، و هر که ساکت باشد اسرار درونش را مي‏داند، روزي زندگان بر اوست و هر که بميرد به سوي او باز مي‏گردد. خدايا! چشمها تو را نديده تا از تو خبر دهند، پيش از توصيف کنندگان از موجودات، بوده‏اي، آفرينش براي ترس از وحشت تنهايي نبود، و براي سودجويي آنها را نيافريدي، هيچ کس از قدرت تو نتواند بگريزد، و هر کس را تو بگيري از قدرت تو نتواند خارج گردد، گناهکاران از عظمت تو نکاهند، و اطاعت کنندگان بر قدرت تو نيفزايند، آن کس که از قضاي تو به خشم آيد نتواند فرمانت را برگرداند، و هر کس که به فرمان تو پشت کند از تو بي‏نياز نگردد. هر سري نزد تو آشکار و هر پنهاني نزد تو هويداست، تو خداي هميشه‏اي و بي‏پايان، و تو پايان هر چيزي، که گريزي از آن نيست، وعده‏گاه همه، محضر توست، و رهايي از تو جز به تو ممکن نيست، و زمام هر جنبنده‏اي به دست تو است، و به سوي تو بازگشت هر آفريده‏اي است. پاک و منزهي اي خدا! چه قدر بزرگ و

والاست قدر و عظمت تو، و چه بزرگ است آنچه را که از خلقت تو مي‏نگرم!! و چه کوچک است هر بزرگي در برابر قدرت تو، و چه باعظمت است آنچه را که از ملکوت تو مشاهده مي‏کنم، و چه ناچيز است برابر آنچه که بر ما نهان است از سلطنت تو، و چه فراگير است در اين جهان نعمتهاي تو، و چه کوچک است نعمتهاي فراوان دنيا در برابر نعمتهاي آخرت.

مابقی در ادامه مطلب…

حضرت علی (ع) همواره در طول زندگی خود به کسی محتاج نشد. علی (ع) زندگی را از دیدی می دید که ما مردم ساده نمی توانیم تصور آن را در ذهن داشته باشیم.

در این مطلب اشاره به نیایش حضرت علی(ع) با خدای خود می کنیم، که در تمام نیایش از خداوند طلب زندگی با شرافت را می کند.

يلتجيء إلي الله أن يغنيه

اللَّهُمَّ صُنْ وَجْهِي بِالْيَسَارِ، وَلاَتَبْذُلْ جَاهِيَ بِالْإِقْتَارِ، فَأَسْتَرْزِقَ طَالِبِي رِزْقِکَ، وَأَسْتَعْطِفَ شِرَارَ خَلْقِکَ،وَأُبْتَلَي بِحَمْدِ مَنْ أَعْطَانِي، وَأُفْتَتَنَ بِذَمِّ مَنْ مَنَعَنِي، وَأَنْتَ مِنْ وَرَاءِ ذلِکَ کُلِّهِ وَلِيُّ الْإِعْطَاءِ والْمَنْعِ،(إنَّکَ عَلي کُلِّ شَيءٍ قَدِيرٌ)

نيايش به خدا

ياري خواستن از خدا در مشکلات اقتصادي خدايا آبرويم را با بي‏نيازي نگهدار، و با تنگدستي شخصيت مرا لکه‏دار مفرما، که از روزي‏خواران تو روزي خواهم، و از آدمهاي بدکردار عفو و بخشش طلبم، مرا در ستودن آن کس که به من عطايي فرمود موفق فرما، و در نکوهش آن کس که از من دريغ داشت آزمايش گردم، در صورتيکه در پشت پرده، اختيار هر بخشش و دريغي در دست تو است و تو بر همه چيز توانايي

علی (ع):

اگر ادعای قريش صحيح باشد (كه به دليل نزديكی به رسول خدا (ص) از حق حاكميت برخوردار هستند) پس بنی هاشم نيز بر قريش برتری دارند، و من نيز بر بنی هاشم برتری دارم، به دليل گفتار رسول خدا (ص) در روز غدير خم كه فرمود: «هر كس را كه من مولای او باشم، علی نيز مولای اوست. »

اختلافاتی كه در جريان حكميّت پديد آمد و لشكريان اميرالمؤمنين (ع) رابه دو گروه موافق و مخالف تقسيم نمود، روز به روز دامنه دارتر شد و در نهايت يك‌ جنگ كاملاً داخلی را برای بار سوم به اميرالمؤمنين (ع) تحميل كرد.

گرچه جنگ نهروان با پيروزی مطلق جبهه علوی پايان يافت، اما تبعات آن در اعماق جامعه اسلامی تأثير گذاشت و توان ايستادگی و مقاومت را از بسياری سلب كرد، و زمينه را برای تبليغات گسترده و سم پاشي های ايادی معاويه فراهم آورد.

همان گونه كه در فصل های گذشته اشاره شد، دستگاه تبليغاتی معاويه در برابر شخصيت برجسته اميرالمؤمنين (ع) و امتيازات ويژه ايشان حرفی برای گفتن نداشت و هنری در شخصيّت معاويه نبود كه بتوانند آن را علم كنند، لذا مظلوميّت عثمان و خون ريخته شده او تنها مستمسك‌ آن ها شد و در كنار آن بهره گيری از قداست و احترام خليفه اول و دوم و بزرگ نمايی اختلافات اميرالمؤمنين (ع) با آن ها در دستور كار قرار گرفت، و روز به روز بر حجم شبهات و سؤالات جهت دار افزوده شد.

برای دیدن مابقی مطالب به ادامه مطلب مراجعه کنید.

علی (ع):

در همان روز غدير بود كه خداوند اين آيه رانازل فرمود: «امروز دين شما را كامل كردم، و نعمت خود را بر شما تمام نمودم، و اسلام را به عنوان دين شما پذيرفتم. »

اميرالمؤمنين (ع) هفت روز پس از وفات پيامبر اسلام (ص)، در مدينه خطبه ای بسيار بلند ايراد فرمود كه به خطبه وسيله معروف شد، و در آن به واقعه غدير خم و نزول آيه اكمال دين در همان روز تصريح نمود.

جابر بن يزيد كه از اصحاب امام محمّد باقر (ص) است نقل می كند: به خدمت امام باقر (ع) رسيدم و از وجود اختلاف و تفرقه بين شيعيان گلايه كردم و شدت ناراحتی خود را از تشتّت آرإ بين مذاهب ابراز داشتم.

حضرت باقر (ص) توضيحاتی ارائه دادند و فرمودند: «هرگاه ديگران گرفتار اختلاف شدند تو راه اختلاف را پيش مگير، مبادا به انكار امام زمان خود مبتلاگردی، كه هر كس منكر امام عصر خود گردد مانند كسی است كه منكر رسول خدا (ص) در روزگار آن حضرت باشد، جابر بشنو و به خاطر بسپار و تا در توان داری اين حقايق را به مردم برسان. »

سپس امام باقر (ص) فرمود: «هفت روز از ارتحال پيامبر (ص) گذشته بود، و اميرالمؤمنين (ع) از جمع قرآن فراغت پيدا كرده بود، به ميان مردم آمد و خطبه ای ايراد فرمود. »

آنگاه امام (ع) خطبه را كه معروف به خطبه وسيله است نقل می كنند.

مابقی مطالب در ادامه مطلب…

از نوف بکالي نقل شد که امير مومنان علي (ع) در شهر کوفه بر روي تخته سنگي که جعده بن هيبره براي او نصب کرد ايستاد و اين سخنراني را ايراد کرد، در حالي که پيراهني خشن از پشم بر تن داشت و شمشيري يا بندي از ليف خرما به گردن آويخته و بر پاهاي مبارکش، کفشي از ليف خرما داشت و اثر سجده در پيشاني او پيدا بود). ستايش پروردگار سبحان ستايش خداوندي را سزاست که سرانجام خلقت، و پايان کارها به او باز مي‏گردد، خدا را بر احسان بزرگش، و برهان آشکار، و فراواني فضل و آنچه بدان بر ما منت نهاده است مي‏ستايم، ستايشي که حق او را اداء کند، و شکر شايسته او را بجا آورد، به ثواب الهي ما را نزديک گرداند و موجب فراواني نيکي و احسان او گردد. از خدا ياري مي‏طلبيم، ياري خواستن کسي که به فضل او اميدوار، و به بخشش او آرزومند، و به دفع زيانش مطمئن، و به قدرت او معترف، و به گفتار و کردار پروردگار اعتقاد دارد. به او ايمان مي‏آوريم، ايمان کسي که با يقين به او اميدوار، و با اعتقاد خالص به او توجه دارد، و با ايماني پاک در برابرش کرنش مي‏کند، و با اخلاص به يگانگي او اعتقاد دارد، و با ستايش فراوان خدا را بزرگ مي‏شمارد، و با رغبت و تلاش به او پناهنده مي‏شود. راههاي خداشناسي خدا از کسي متولد نشد تا در عزت و توانايي داراي شريک باشد، و فرزندي ندارد تا وارث او باشد.

برای دیدن ادامه مطالب به ادامه مطلب مراجعه کنید یا بر روی پیوند ثابت کلیک کنید.